٢- چاي سبز يا سياه.
٣- نوشيدني هاي كافيين دار مثل چاي ، قهوه.
٤- پرهيز از نوشيدني هاي قند دار مثل انواع نوشابه ها.
٢- استفاده از نخ دندان ،عفونت دندان و لثه به مغز مي روند.
٣- هر روز يك ساعت كار با كامپيوتر كه شامل جست وجو مطلبي باشد،بمنظور فعال كردن سلول هاي مغزي.
٤- خوردن ماهي چرب مثل شاه ماهي- ساردين - ماهي آزاد.
٥- هر روز نوشيدن آب٢-٣ سيب.
٦- مواظب ضربه و صدمه به سر باشيد.
٧- انجام يوگا و تمركز.
٨- مصرف ويتامين D3 با نظر پزشك.
٩- داشتن زندگي فعال.
١٠- نوشيدن قهوه.
سلیاک یک بیماری گوارشی است.البته از آن به عنوان یک بیماری سیستماتیک و اختلال خود ایمنی بدن نیز یاد می شود.بیماران از طریق دستگاه گوارش در معرض حساسیت پروتیین مواد غذایی قرار می گیرند.در این حالت بدن پروتیین وارد شده به دستگاه گوارش را یک بیگانه به حساب می اورد و با فعال کردن سیستم ایمنی بدن به دفاع از خود می پردازد.به دنبال این دفاع، التهاب در جداره روده باریک و در ارگان های دیگر بدن ایجاد میشود. پروتیین موجود در گندم ،جو ،جو دوسر و چاودار مسئول ایجاد این اختلال در بدن بیماران است.قسمتی از این پروتیین که گلیادین نام دارد،پروتیینی ناقص است که فاقد امینواسید ضروری لیزین است.وقتی آب به گندم اضافه می شودتا خمیر تهیه نماییم گلیادینبا گلوتنین که نوع دیگری از پروتیین است ترکیب شده و گلوتن را به وجود می اورد که باعث سفت شدن خمیر می شود.وجود این پروتیین در غذای بیماران مبتلا به سلیاک مانند یک سم باعث تخریب رِوده می شود که باعث کاهش جذب مواد مغذی و ضروری می شود.گلوتن علاوه بر مواد غذایی در برخی دارو ها و مکمل ها نیز وجود دارد.
علایم این بیماری:دل درد،اسهال،نفخ شکم،کاهش رشد،کوتاهی قد،وزن نگرفتن کودکان.این بیماری گاهی با علایم غیر گوارشی مانند علایم پوستی،پوکی استخوان یا فقر شدید آهن نیز بروز می کند.این بیماری شایع سن خاصی ندارد و در سنین مختلف و با علایم متفاوت بروز می کند.
انجمن حمایت از بیماران سلیاکی به همت اعضا گروه سلیاک پژوهشکده گوارش و کبدبیمارستان شریعتی در آبان ۱۳۹۱ به ثبت رسیده است.ویزیت این بیماران روزهای سه شنبه در درمانگاه بیمارستان شریعتی انجام می شود.
زندگی،تولد،عشق و مرگ همه موهبت اند.اگر تو ندانی چگونه شکرگزار این موهبتها باشی از همه چیز شکوه و شکایت خواهی کرد.انسانها بر دو گروه اند:
گروه اول:آنانی که می دانند چگونه شکرگزار باشند.
گروه دوم:همیشه شکوه و شکایت می کنند و روز به روز بیشتر می خواهند.
تنها انسانهای گروه نخست می توانند دیندار شوند.گروه دوم دیر یا زود خدا را انکار خواهند کرد زیرا خدا به دشمنی برای آنان تبدیل می شود که میل و هوسهایشان را ارضا نمی کند.همیشه احساس ناکامی می کنند زیرا هر اتفاق به نظرشان نارواست.زندگی شان به حد مطلوب نمی رسد و هرگز دلشان را خشنود نمی کند.همیشه چیزی کم دارند و در بدبختی به سر می برند،زیرا بسیار زیاده خواه هستند.چنان که گویی از چیزی محروم اند.
پس چگونه می توانند احساس قدر شناسی کنند؟ و بدون قدر شناسی هیچ عبادتی وجود نخواهد داشت وبدون عبادت ،هیچ رسیدنی ...